MUTIL MIRESGARRIA

Ahots batek galdetu zuen:- Hura al da?
Eta segian beste ahots batek erantzun zuen:- Bai, ura hura da, mutil miresgarria.Gero,kampotik, soinu suabe eta goxo batzuk entzuten ziren. Bi ahotsak izututako ahotsak esan zuten:- Ai ene!!! Zer da soinu horiek?
Mutikoak begiak ireki zituen, baina lo jarraitzen zuen. Bi ahotsek suabe-suabe esan zuten:- Agur, mutiko gero ikusiko zaitugu eta akatua utziko zaitugu. Mutikoa une hartan ohetik jauzi batez altza zen. Leku guztietatik begiratu ondoren, ikusi zuen hor ez zegoela inor.

Ohean zegoela mutikoa, begi bat erdi irekia eta bestea itxita, bi argi bitxi ikusi zituen, belarria adi zegoen, bi argien arteko elkarrizketara.
Mutikoak esan zuen:- Zuek zarete hitz egiten ari zineenak. Erabaki bat hartuko dut.
Mutikoa pentsatzen geratu zen ea zer egin eta bere atxetik joatea erabaki zuen.

ABENTURA SINESTEKO EZINEZKOA

Sinestezina, baina hala zen: hor geunden gu, pirata horien atzetik. Dirua lapurtu ziguten egun  hartan eta piratak ikusi bezain pronto bioi piratak izan zirela etorri zitzaigun burura eta beraien atzetik atera ginen ziztu bizian. Baina ematen du piratek etxe sekretu bat daukatela eta pareta batetik gora hasi ginen igotzen eta gu atzetik ea harrapatzen genituen. Ezinezkoa zen, oso azkarrak ziren. Orduan ideia bat bururatu zitzaigun bioi: Pirata bati dirua erori zitzaiola esatea eta orduan pirata etorri eta harrapatu egingo genituzke piratak. Piratak harrapatu ostean poliziari deitu eta kartzelara eraman zituzten.  Gu biok ez dugu inoiz ahaztuko abentura hori oso hunkigarria izan zen  eta. Orain non egongo dira piratak???????

TXANTXA EDO EGIA

Ez dugu hiria ezagutzen eta galdu egin gara.  Berandu egin zaigu lagunaren etxean eta autobusak alde egin du. Zer egin???
Biok pentsatzen geratu ginen eta gauza bat etorri zitzaigun burura: Lagunaren ondoko gasolindegira joan, gasolina erosi eta kotxe batean doan norbaiti eskaini. Baina inork ez zuen gasolina nahi.
Orduan... Zer egin?????
Orduak pasa ostean... Biok gauza bera pentsatu genuen: Etxeko bidea hartu eta tipi-tapa, tipi-tapa
auzora iritsi ginen . Auzora bai, baina etxera ez. Zer esan nahi dugun horrekin galdetuko zarete baina arrazoia daukagu zeren hau guztia Tomasen etxerako lanak ziren JAJAJAJAJAJA..... 

ZORIONAK ! ! !

Orain egindako lanak gabonak zoriontzeko balio du. Joanak, Maiderrek eta hirurok egin dugu eta gure erabakia glogletik bloggera igotzea izan da, horrela gelako guztiok ikusiko dute.

GUTUNA

Irunen, 2010eko irailaren 17an

Kaixo, lagun maitea: Badakit zaila, oso zaila egingo zaizula gutun hau irakurtzea. Polita da baina, aldi berean, zaila eta gogorra. Sentitzen dut iaz gertatu zena. Nire ustez, nire errua izan zen, oso gaizki portatu nintzelako zurekin. Amarekin hitz egin nuen ea hobe zela zuzenean hitz egitea zurekin edo eskutitz batean dena adieraztean. Amak gutunean adieraztea esatea aholkatu zidanez, nik amari kaso egin nion eta ezkutitzean adierazi dizut. Oso gaizki sentitzen naiz eztabaida horrengatik. Noizbaiten elkar ikustea espero dut eta pozik nago zu bezalako lagun bat izateaz. Ez dakit polita irudituko zaizun ezkutitza baina maitasun handiz idatzi dut. ELKAR IKUSTEKO IRRIKITAN NAGO!!!! ONDO PASA!!

ANE